OPENING ZONDAG 11 OKTOBER 16:00 UUR
maandag: gesloten
dinsdag: 13 - 17 uur, na afspraak
woensdag 13 - 17 uur, na afspraak
donderdag 13 - 17 uur, na afspraak
vrijdag 13 - 17 uur, vrij toegang
zaterdag 13 - 17 uur, vrij toegang
zondag 13 - 17 uur, vrij toegang
Verweven Tijd
11 - 25 oktober 2026
Een expositie van vijf vrouwelijke kunstenaars van twee generaties die allemaal op verschillende manieren met elkaar verbonden zijn. Moeder en dochter, studiegenoten, docent en leerling, collega’s maar bovenal vriendinnen en liefhebbers van elkaars kunst.
Deze verbondenheid is uitgemond in een zeer gevarieerde expositie van twee- en driedimensionaal werk, reliëfs en een scala aan materialen en technieken.
Emma Sebregts richt zich op 'immateriële architectuur en infrastructuur’. Niet fysieke vormen die zich onder andere bevinden in routines, overtuigingen en subculturen, hebben de kracht om een plaats of beweging te bouwen. Dit vertaalt zich in sculpturen die staan voor een huis in beweging. Ze gaan over hoe ruimtes en objecten van verschillende plekken samen kunnen komen en aanvoelen als één thuis.
Elena Rosa onderzoekt de ongrijpbaarheid van het leven. In haar verhalen, sculpturen, films en tweedimensionale werken geeft zij vorm aan situaties die zich lastig laten vangen. Als kunstenaar koestert ze innerlijke werelden en onuitgesproken gevoelens, die ze vanuit een architectonische visie vertaalt naar een tastbare werkelijkheid.
Saskia Masselink’s werk gaat over een vertaling van bewegingen en vormen in het landschap die in zekere zin ongrijpbaar lijken. Zo ontstaan series van werken die samen een ritme vormen. ‘Rivieren vormen steen met geduld, landschappen spiegels van nieuwsgierigheid, plotselinge stilte wanneer de muziek ophoudt, rivieren splitsen en komen weer samen ‘
Jacqueline Petit begint met een concept en zoekt daar het materiaal/medium bij. Concepten waar ze vanuit gaat zijn onder andere zintuigen, grenzen, lichamelijkheid, erotiek, bewust-onbewust, uitdagen, ruimte opeisen, herinnering, vrijheid, schaduw. Tactiliteit speelt een belangrijke rol en leidt tot sculpturen die uitnodigen tot aanraken en in beweging zetten. Haar werk vraagt om een fysieke dichtbij-heid van de beschouwer
Marja Selier gaat uit van persoonlijke thema’s. ‘Waar woorden niet meer voldoen om het leven te begrijpen of uit te leggen, waar een andere taal nodig is, gebruik ik de taal van het beeld en van metaforen’. Dit leidt tot werk waar het publiek een eigen interpretatie aan kan en mag geven en op die manier worden haar persoonlijke thema's - zoals bestaansrecht, vrouwelijkheid of eenzaamheid - universele thema’s. Door veel verschillende materialen en technieken te gebruiken benadrukt ze de complexiteit en krijgt het werk een fraai uiterlijk. Die tegenstelling, lastig versus fraai, is een belangrijk aspect van haar werk.
Wat hun werk met elkaar gemeen heeft is een poëtische weergave van realiteit, van het waarneembare maar ook van de innerlijke wereld en van levensvragen.
‘INTERWOVEN TIME’
An exhibition featuring five female artists spanning two generations, all connected in various ways: mother and daughter, fellow students, teacher and pupil, colleagues, but above all, friends who admire each other’s art.
This interconnectedness has resulted in a highly diverse exhibition comprising two- and three-dimensional works, reliefs, and a wide array of materials and techniques.
Emma Sebregts focuses on ‘immaterial architecture and infrastructure.’ Non-physical forms—found in routines, beliefs, and subcultures, among other things—possess the power to construct a place or a movement. This translates into sculptures representing a home in motion; they explore how spaces and objects from different locations can come together to create the feeling of a single home.
Elena Rosa investigates the elusiveness of life. Through stories, sculptures, films, and two-dimensional works, she shapes situations that are difficult to capture. As an artist, she cherishes inner worlds and unspoken feelings, translating them into a tangible reality through an architectural lens.
Saskia Masselink’s work translates movements and forms within the landscape—elements that often seem elusive—into art. This process yields a series of works that collectively form a rhythm. ‘Rivers shape stone with patience; landscapes act as mirrors of curiosity; sudden silence falls when the music stops; rivers split and merge once more.’
Jacqueline Petit starts with a concept and then selects the appropriate material or medium. The concepts she draws upon include the senses, boundaries, physicality, eroticism, the conscious and unconscious, provocation, claiming space, memory, freedom, and shadow. Tactility plays a significant role, resulting in sculptures that invite the viewer to touch and set them in motion; her work demands physical proximity from the observer.
Marja Selier’s work is rooted in personal themes. "Where words no longer suffice to understand or explain life—where a different language is required—I use the language of imagery and metaphor." This results in work that allows the audience to form their own interpretations, thereby transforming her personal themes—such as the right to exist, femininity, or loneliness—into universal ones. By employing a wide range of materials and techniques, she emphasizes complexity while lending the work a beautiful aesthetic. This contrast—between the challenging and the beautiful—is a key aspect of her work.
Their work shares a poetic rendering of reality—encompassing not only the observable world but also the inner realm and fundamental questions of life.
